Hoe ik voetbalfan werd met een hekel aan voetbalstadions.

Image

In mijn eerste twaalf levensjaren ben ik in een hoog tempo bezeten geweest van allerlei rages. Deze rages waren om beurten het belangrijkste wat er bestond in mijn universum. Werp een blik op de lange lijst: Turtles, sportwagens, militaire outfits, Nintendo, Super Soakers, slangen, dinosaurussen, Donald Duckstrips, housemuziek, en voetbal. Voetbal kwam pas relatief laat om de hoek kijken, maar ondanks dat het me eerst niet greep kreeg ik wel wat dingen mee. Zo weet ik nog dat ik in 1990 Madonna verwarde met Maradonna en ik mensen zag rondlopen met Gullitpruiken. Twee jaar later reed mijn moeder mij en mijn broertje door het centrum van Appingedam en zwaaiden we met vlaggetjes van Denemarken. De symphatie voor de Denen was ontstaan door een paar vakanties naar Denemarken en het feit dat ze net Duitsland hadden verslagen in de finale van het EK. Want over moffen maakte je moppen en als straf voor de oorlog was het fijn dat ze verloren.

Tijdens de zomer van 1994 werden er weer een paar zaadjes geplant voor een ontluikende voetballiefde. Bij de kwartfinale van het WK tussen Nederland en Brazilië ervoer ik voor het eerst iets van ‘spanning’ en ‘meeleven’ naar de uitkomst van een voetbalwedstrijd. Terwijl mijn familie nog chagrijnig nasudderde van het 2-3 verlies bleef mij vooral bij hoe heroïsch Nederland onder aanvoering van de blonde god Dennis Bergkamp was teruggekomen tot 2-2. Diezelfde zomer kreeg ik een paar vonken mee van het aanwakkerende Ajax-virus. Ajax was kampioen geworden en verbaasde door goed te spelen in twee oefenwedstrijden tegen gerenommeerde Italiaanse tegenstanders. Éen van deze wedstrijden werd gespeeld toen ik met mijn oudere broer op vakantie was met een boot in de Oostvaarderplassen. Het was een broeierige dag en zwemmen was fijn. Mijn broer zat binnen in de kajuit en zag hoe Ajax de vloer aanveegde met AS Roma . Hij vroeg me wat ik van Ajax vond en ik had niet echt een antwoord. Ik had nog steeds niet echt kennis gemaakt met de belevenis van een voetbalwedstrijd maar zag wel dat de naam ‘Ajax’ stond voor iets wat belangrijk werd gevonden.

Een beetje voetbalfan weet dat het voetbalseizoen na deze zomer HET seizoen was van Ajax. Op school, ik zat in groep 6, was dit ook op te merken. De stoerste jongens van de klas begonnen kekke Ajax-petjes te dragen en praatten opgewonden over de verrichtingen van Ajax in Europa. De eerste keer dat ik zelf besloot Ajax te volgen was toen ik op een avond in Maart bij toeval mijn radio schakelde naar Radio 1, waar op dat moment verslag werd gedaan van de halve finale in de Europa Cup, Ajax tegen Bayern München. Het was al laat in de match en ik begreep de stand van zaken niet helemaal. Toch kreeg ik wel een lichte kick toen ik de commentatoren uit hun dak hoorde gaan bij de 5-2 van Overmars, die met zijn goal Ajax definitief Europa-Cup finalist maakte. De volgende dag kon ik een beetje meepraten met de Ajax-jongens, en dat beviel me wel. Een fan was ik echter nog lang niet, en de finalewinst op AC Milan ging grotendeels langs me heen. Op die avond had ik namelijk andere prioriteiten, zoals het springen in een bult zand vanaf een onafgebouwd huis.

Vijf maanden gingen voorbij waarin ik nog steeds weinig met voetbal had, tot de lont definitief in het kruidvat ging. Boem. Dit gebeurde op een druilerige oktoberavond waarop ik wat verveeld voor de radio hing. Wat willekeurig zwemmend door een zee van gelijkvormige muziek kwam ik weer bij toeval terecht op Radio 1. Het verschil met de eerste keer was dat ik nu in het begin van een wedstrijd terecht kwam in plaats van aan het eind. De wedstrijd was Feyenoord – Ajax, en de commentatoren bombardeerden me opgewonden met het feit dat Feyenoord zojuist 2-0 had gescoord, en dat al na 7 minuten! Zou het onaantastbaar geachte Ajax dan toch op haar plaats gezet worden, notabene door de aartsrivaal?? Geïntrigeerd werd ik in de wedstrijd gezogen en tot mijn opwinding wist Ajax de hele wedstrijd om te draaien door drie keer te scoren. Ajax won de wedstrijd met 2-3 en had er weer een fan bij. De grandeur en magie van Ajax in deze tijd, de heroiëk van de ultieme strijd die een voetbalwedstrijd kan zijn, vertaald en overgebracht door bevlogen commentatoren, dit alles samen was een hele nieuwe wereld voor me waarin ik me perfect huisvoelde.

De weken na Feyenoord -Ajax steeg mijn voetbal IQ exponentieel. Ik wilde alles weten van Ajax en transformeerde mijn auto-plakboek in een Ajax-plakboek. De sportkatern in de ochtendkrant werd een gewild doelwit voor mijn schaar, soms tot lichte ergernis van mijn ouders, die me wel eens boos hebben toegesproken nadat ik s;ochtends in een nog ongelezen Volkskrant had zitten knippen. Werkelijk alles waarop een Ajax-logo stond werd door mij gewild en een Ajax-Shirt werd qua bezit de heilige graal voor me. Stel je dus mijn opwinding voor toen mijn mam thuiskwam met een Ajax-gekleurd object! Dit moest wel een shirt zijn! Stel je vervolgens mijn diepe teleurstelling voor toen ik erachterkwam dat het een handdoek was!

Image

Een jaar later kwam een droom voor me uit toen mijn voetbalclub een aanbieding had om mee te gaan naar een wedstrijd van Ajax. Aangezien ik woonde in een uithoek van de provincie Groningen was het niet verassend dat dit een wedstrijd tegen Groningen was. De dag van de wedstrijd was grijs en het beton van de Arena was nog grijzer. Ik had mijn Ajax tas op mijn rug en mijn Ajax-petje op mijn hoofd en voelde me trots om supporter te zijn. Waar ik niet rekening mee had gehouden was dat we reisden met de Groningen supporters. Toen we de trappen naar het uitsupportersvak opliepen werd ik hier fijn aan herinnerd omdat een boosaardig kijkende volwassen man het nodig vond om het Ajax-petje van mijn twaalf-jarige hoofd te slaan. Ik schrok me rot en barste in huilen uit, in al mijn jonge naïeviteit had ik niet gerekend op de pure haat van sommige ‘supporters’. Daarnaast was een voetbalstadion een stuk ongezelliger dan ik had verwacht. Het was het het eerste Ajax seizoen in de Arena en het stadion was nog lang geen thuis voor het tam-aandoende publiek. Niet dat deze rottige ervaring mijn voetballliefde brak want die was onbreekbaar. Wel was mijn tot dan toe romantische voorstelling van een voetbalwedstrijd voor altijd bijgesteld dankzij een fikse dosis rauw realisme.

Onderhand is het vijftien jaar later maar nog steeds volg ik elke wedstrijd van Ajax. Éenmaal een fan, altijd een fan. Recent ben ik zelfs weer eens in de Arena geweest bij de wedstrijd van Ajax tegen – RKC. Helaas werd ik wederom op pijnlijke wijze geconfronteerd met de onbeteugelde frustratie van volwassen mensen bij een voetbalwedstrijd, in dit geval zelfs van mijn medesupporters. Ajax speelde een gezapige wedstrijd maar stond wel netjes met 2-0 voor. Dit feit leek aan mijn buren voorbij te gaan, die gevangen leken te zitten in een onuitstaanbare dwangreflex om op alles te zeiken wat mis ging bij Ajax, tot aan de kleinste dingen toe. Ze waren stuk voor stuk het archetype volgevroten Ajax-fan; te verwend met succes om blij te kunnen zijn met een kleine zege en te lui en negatief om actief de club te supporten. Ik schaamde me als fan en besefte me wederom dat voetbal kijken op tv waarschijnlijk een plezierigere manier is om voetbal te beleven. Misschien dat het anders zou zijn als ik wat vrienden zou hebben in een actief supportervak. Natuurlijk wordt er ( juist! ) door fanatieke fans ook veel gekankerd maar als ik een vak als Vak 410 zie denk ik: ‘zo moet het!’ Onvoorwaardelijke support! Wat heeft het in hemelsnaam voor zin om je onderbuikafkeer af te reageren op het team waarvan jij wil dat ze wint?

Image

Bij deze daarom een simpele maar elementaire les psychologie voor elke boze voetbalsupporter die dit leest: positieve support van fans vergroot de kans op een positief resultaat van je team! Schreef Cruijff dit nou maar eens in zijn columns! In deze lijn was het geweldig te zien hoe kritisch Theo Janssen een paar weken terug was naar zijn eigen fanatieke aanhang, die een hele wedstrijd lang bijzonder negatief was omdat hun Vitesse eens een keer slecht speelde. Het is het manco van veel voetbalfanatici in stadions, aan de ene kant staat hun trouw garant voor geld en support voor de club maar aan de andere kant leidt hun overgave er ook toe dat ze voetbal soms TE serieus nemen. Spandoeken worden opgehangen met teksten als ‘make us proud’ maar als jij al je trots laat afhangen van iets waarover je nauwelijks invloedt hebt, dan doe je iets verkeerd. Of zorg er dan op zijn minst voor dat je eerst je club trots maakt voordat zij jou de kans geven je trots te voelen. Dit kan door je positief op te stellen en het voor je team en je medefans op die manier plezierig maakt om naar het stadion te gaan. Misschien heb ik ook een te romantisch beeld, maar als ik zie hoe in Engeland spelers van een laaggeklasseerde club WEL applaus krijgen na een mislukt schot bij een 0-3 achterstand denk ik: dit kan anders! De Nederlandse stadi-on-vrede is iets cultureels en kan veranderd worden door een gezamenlijk initiatief op grote schaal, dat natuurlijk wel vanuit de supporters zelf zal moeten komen.

Zo is dit stuk toch nog uitgelopen op een soort manifest, omdat ik het jammer vind dat ik me als voetbalfan erger aan het rotgedrag van supporters en me daarom niet thuisvoel op de plek waar je je als fan juist zou moeten thuisvoelen. Vergeef me verder voor onjuiste aannames en contradicties maar schrijven gebeurt in een roes. Ik hoop dat het in goede aarde valt, laat de bal maar rollen.

One Response to “Hoe ik voetbalfan werd met een hekel aan voetbalstadions.”

  1. Every weekend i used to pay a visit this site, because i want enjoyment, as this this site conations in fact pleasant funny stuff too.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: